De laatste keer

De laatste keer dat ik een blog ga schrijven.. een rare gedachte eigenlijk. Telkens als ik weer kon schrijven was het een leuk moment. Andere mensen vertellen over mijn avonturen, problemen luchten, de joker uithangen. Maar hier is het voor mij dusdanig klaar, dat ik mijn ticket nog eens omgeboekt heb en 10 october weer in Nederland sta.

Jullie moeten niet denken dat ik hier weg ga met problemen ofzo. Dat niet, maar ik wil gewoon terug naar NL. Naar mijn vrienden, mn familie, mn auto, de heerlijke snackbars en zo kan ik nog wel door gaan. Dus samen met Salo overlegt en mijn ticket omgeboekt.
Het leuke is nog, dat Cor en zijn vrouw de 13e terug zijn in Nederland en we met zn allen vanaf de 8e in Jakarta zitten. Hun dochtertje heeft het hier niet naar haar zin en ze gaan terug om in NL de school weer voort te zetten. Nobele zet als je het mij vraagt!

Vanaf het moment dat ik terug kwam vanuit Bali, waar ik overigens een heerlijke tijd gehad heb samen met Maaike en Gerben (veels te kort eigenlijk, maar het kon niet anders), kwam ik in dezelfde situatie terecht waar ik van wegging. Geen uitzicht op werk of iets wat er op lijkt, maar wel een ietswat veranderde Salo.
Omdat we allebij even zonder elkaar zaten, konden we even resetten. Dus het werd voor mij wat makkelijker en voor haar ook.

Verder was Sonja ook naar Manokwari gekomen, voor degene die het niet weten, zij was degene die het allemaal bemiddeld heeft voor mij. In samenwerking met mn moeder. Dus kon ik ook weer een beetje lekker Nederlands praten in het huis.

Tussen toen en nu, heb ik niet heel veel verschillende dingen gedaan. Beetje naar het strand, verjaardag van Cor zn vrouw Wiwi geviert bij een mooie rivier, een paar dagen in Sorong gezeten, naar een meer hoog in de bergen gegaan. Waar het overigens ERG koud werd in de nacht. Rond de 5 graden.. te gek als je bedenkt dat na 2 uur rijden je weer in 30 graden plus zit :P
Ook nog naar Serui geweest, een stad dat ligt op een eiland onder Biak. Daar waren we voor een overleden familie lid, die precies een jaar geleden was overleden. De stad zelf niet te veel soeps, maar de regio er omheen te mooi voor woorden. Hoge bergen, kliffen met witte strandjes en mooie natuur. Jammer dat we er maar 4 dagen bleven en weinig rond hebben gereisd op het eiland zelf.

We gingen erheen met de boot. Nou duurt dat vanaf Manokwari ongeveer 7 uur. Vlak water zorgde weleens waar voor een vrij relaxte rit, maar als je met 30 man op een boot zit, voor 30 man.. word het iets te krap.
Erg vroeg in de ochtend weg gegaan, maakt je een beetje brak. Dus eerst weer een dag bezig geweest met herstellen van de rit :P Terugreis verliep trouwens iets beter haha.

Dus al met al wel weer een paar bewegelijke weken en in de komende 2 weken ga ik nog naar Nabire toe, om daar een locatie te bezoeken waar Salo goud aan het zoeken is. Daar zelf nog een beetje hobby'en en misschien vind ik ook nog wel wat. En daarna is het op naar Jakarta, om terug te gaan naar Nederland.
Gekke gedachte is dat wel, maar voor mij het beste op het moment.
Van al dat Indonesische eten, verlang ik nu naar een vette hap, hutspot, snert en ander Nederlands voer. Dus de eerste week stouw ik mezelf lekker vol met alles wat ik kan vinden om daarna weer moeite te gaan doen om het bijkomende vet er af te sporten :))

Al met al, was dit een behoorlijk avontuur, wat helaas niet helemaal verliep zoals ik verwacht had. Ik heb erg veel gezien, gedaan, mensen ontmoet, heerlijk gegeten tot het zelfs koud hebben in mn slaap. Zeker een ervaring waarin ik erg veel geleerd heb over mezelf, over cultuur, en over nog veel meer. Dus aan de ene kant jammer dat het niet verliep zoals ik gewenst had, maar aan de andere kant gaf het me een kans om een hele andere wereld te zien en daarover veel te leren. En ik denk ook een flink stuk meer geleerd over mezelf :))

Tot in Nederland